Talmud do Bawa batra 5:8

הַמּוֹכֵר יַיִן וָשֶׁמֶן לַחֲבֵרוֹ וְהוּקְרוּ אוֹ שֶׁהוּזְלוּ, אִם עַד שֶׁלֹּא נִתְמַלְּאָה הַמִּדָּה, לַמּוֹכֵר. מִשֶּׁנִּתְמַלְּאָה הַמִּדָּה, לַלּוֹקֵחַ. וְאִם הָיָה סַרְסוּר בֵּינֵיהֶן, נִשְׁבְּרָה הֶחָבִית, נִשְׁבְּרָה לַסַּרְסוּר. וְחַיָּב לְהַטִּיף לוֹ שָׁלֹשׁ טִפִּין. הִרְכִּינָהּ וּמִצָּה, הֲרֵי הוּא שֶׁל מוֹכֵר. וְהַחֶנְוָנִי אֵינוֹ חַיָּב לְהַטִּיף שָׁלֹשׁ טִפִּין. רַבִּי יְהוּדָה אוֹמֵר, עֶרֶב שַׁבָּת עִם חֲשֵׁכָה, פָּטוּר:

Jeśli ktoś sprzedaje swojemu sąsiadowi wino lub oliwę, stają się one droższe lub tańsze —Jeśli (stały się droższe lub tańsze), zanim środek był pełny, jest to sprzedawca; jeśli później, kupujący. [Mówimy o naczyniu pomiarowym, które nie należy do żadnego i które zostało pożyczone obojgu. Jest pożyczany sprzedającemu do całkowitego wypełnienia, a następnie kupującemu. Dlatego też, zanim środek zostanie wypełniony, na którym etapie statek zostaje pożyczony sprzedawcy, kupujący nie nabywa. A po wypełnieniu miary, w którym to momencie naczynie zostaje pożyczone kupującemu, kupujący nabywa.] A jeśli był pośrednik między nimi a dzbanem [(który był jego)] pękł, pękł dla pośrednika. tj. jest odpowiedzialny) [i nie mówimy, że jest on posłańcem kupującego i że zepsuł się on dla kupującego]. A on [sprzedający] musi „kapać” dla niego [kupującego] trzy krople [tego, co przyklejone do ścianek naczynia pomiarowego po nalaniu wina lub oliwy.] Jeśli przewrócił i zebrał, należy do sprzedawcy [tj. jeśli obrócił naczynie pomiarowe na bok po nalaniu oliwy lub wina i „kapały” trzy krople, a wysięk z naczynia pomiarowego zebrany w jednym miejscu na dnie należy do sprzedawcy, a kupujący „rozpaczał” tym.] Sprzedawca nie musi „kapać” trzech kropli, [będąc zajęty sprzedażą.] R. Juda mówi: Jest zwolniony [od tego tylko] o zmroku w szabat. [Halacha nie jest zgodna z R. Yehudah.]

Jerusalem Talmud Peah

HALAKHAH: If he cut half the fine wheat⁸⁵The reading of the Venice print here is איגדו, that of the Rome manuscript אגידו. This kind of wheat is usually spelled אגרו, אגורי, אגרי; this is R. Simson’s spelling here. The spelling with r is probably correct. The term corresponds to Syriac איגורי דחיטתא “fine quality wheat” (Payne-Smith vol. I, col. 137). The entire exposition deals only with the case of a field sown with two kinds of wheat, as in the Mishnah. and half the coarse wheat⁸⁶Everywhere else, this kind of wheat is called שחמתית. The elision of ḥ shows that these rules were formulated in the region between Haifa and Beth She‘an where ח was identified with ה. The root of the word is שחם “to be darkish” (Arabic سخم، سحم; cf. also شخم “spoiled”). This is the coarser kind of wheat. to process them together and then he changed his mind and processed them separately he cannot give from the fine wheat for the coarse either the first time⁸⁷When he cuts half of the field, since we require that the poor have a clear sign when peah will be given and that is at the end of the total harvest. or at the end⁸⁸Since actions count more than intentions.. If he cut half the fine wheat and half the coarse wheat to process them separately and then he changed his mind and processed them together, he may give from the fine wheat at the end for the coarse wheat at the end, from the fine wheat the first time for the coarse wheat the first time⁸⁹Here also the action cancels the prior intention. He may not give from the coarse wheat for the fine since that would be stealing from the poor. He may give from the fine wheat for the coarse since he gives to the poor more than they would be entitled to.. He gives from fine wheat for fine wheat if he finished harvesting his field, but if he did not finish harvesting, he may not give even from fine wheat for fine wheat⁹⁰As explained before, all peah has to be given at the end.. If he cut half the fine wheat and all the coarse wheat to process them together and he changed his mind and processed them separately⁹¹Not the fine and the coarse kinds separately but the first and the second harvests separately. In that case, since peah has to be given at the end, there is only fine wheat to be given (for the entire field) and the farmer is not obligated to separate peah from the coarse wheat kernels in his heap. {The emendations proposed by the commentators are unconvincing.} then he gives from the fine wheat for the fine wheat and all the coarse wheat is exempted⁹³A Mishnah collector in the times of Rabban Gamliel I; one of a very small number of scholars who lived during Second Temple times who is always mentioned with the title “Rebbi.” {It is possible that before the destruction of the Temple, “Rebbi” did not designate a rabbi but a collector of legal statements.} Miẓpah probably is today’s Nebi Samwil, N. W. of Jerusalem..

Ask RabbiBookmarkShareCopy

Poprzedni werset Cały rozdział Następny werset